کار جدید، زندگی جدید

سلام

یه مدته نمی نویسم دلیلش اینه که نوشتنم نمیاد.

من یکسال کار کردم و بعد رفتم یه جای جدید ولی رئیسم همون نفر قبلیه. لازم به ذکره اون منتقل شد منم دنبالش رفتم.

توی این یکسال و خرده ای چیزای زیادی یاد گرفتم:

1- توی محیط کاری هیچکس دوست شما نیست.

2-همه یا میخوان از شما استفاده کنن یا بهتون بی محلی می کنن.

3- همه سعی دارن خودشون و خوب نشون بدن گرچه هیچ گهی نیستن.

4- اونی که سوادش از همه کمتره ادعاش از همه بیشتره.

5-اونی که از همه آرومتره از همه زیرآب زن تره.

6- اصفهانی ها آدم های فوق العاده دورو و با سیاستی هستن، معمولاً سعی در کوبیدن بقیه و بالاتر نشون دادن خودشون دارن (من تهران کار می کتم و اینجا پر اصفهانیه)

7-باید دو سه بار مردم رو قهوه ای کنی تا حساب کار دستشون بیاد وقتی باهاشون مهربونی فکر می کنن بهشون نیاز داری (خاک تو سر بی لیاقتشون)

8- تهرانی ها هم آدم های جالبی نیستن .

9-برخلاف انچه ادعا می شود خوزستانی ها کمتر از بقیه دروغ میگن (نه اینکه دروغ نگن کمتر دروغ میگن)

10-نظر من کلاً در مورد اصفهانی ها منفی شده

11-مشهدی ها هم خوب نیستند.

12-رئیس مرد خیلی بهتر از رئیس زن هستش.

13-در محیط کار همه با هم دشمن هستند مگر اینکه منافع مشترک داشته باشند.

14-محیط کار محیطی بشدت مسمومه و همه منتظر حرف در اوردن پشت سر شما هستند.

15-به محض اینکه یکبار لطفی در حق کسی انجام دادید تبدیل به وظیفه می شود یک دفعه انجام دادن دفعات بعدی را به دنبال دارد.

16-هیچوقت به کسی بدی نکنید کسی که سمتی پایینت از شما دارد ممکن است فردا در نقطه ای دور از دسترس شما قرار بگیرد و انتقام بگیرد.( یه موش کوچولو یکسال من رو اذیت کرد منم الان که منتقل شدم از راه دور دارم حالشو می گیرم و اونو سر جاش می نشونم یکسال تحملش کردم فکر می کرد من نوکرشم الان کلی دشمن برای خودش درست کرده و دماغش داره بدجور میسوزه خبرشو دارم).

اگه بعدا یادم اومد باز مورد اضافه می کنم.